نکات مهم کابل کشی زمینی و صنعتی

 


اهداف مبحث کابل کشی زمینی و صنعتی :

  • نکات مهم در کابل کشی
  • آماده سازی کابل برای کابل کشی
  • خواباندن کابل ها در زمین
  • انواع روش های کابل کشی
  • مزیت چال کردن کابل بر کانال کشی
  • عبور کابل از چهارراه ها و خیابان
  • کابل کشی صنعتی
  • نحوه انتخاب سطح مقطع مناسب در کابل کشی صنعتی
  • درجه حرارت محیط
  • درصد افت ولتاژ مجاز

ﻛﺎﺑﻞ ﻫﺎ، ﺗﺠﻬﻴﺰات ﺑﺴﻴﺎر ﮔﺮان قیمتی ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ در ﻧﺼﺐ و اﺳﺘﻔﺎده از آﻧﻬﺎ ﺑﺎﻳﺪ از اﺻﻮل و ﺿﻮاﺑﻂ ﺧﺎﺻﻲ ﭘﻴﺮوي ﻛﺮد ﺗﺎ آﺳﻴﺐ ﻫﺎي وارده ﺑﻪ آنها، ﺣﺪاﻗﻞ ﺷﻮد. ﺑﺴﺘﺮﺳﺎزي ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﺮاي ﻛﺎﺑﻞ ﻫﺎ ﻗﺒﻞ از ﺧﻮاﺑﺎﻧﺪن آﻧﻬﺎ در ﮔﻮدال ﻫﺎ، ﺑﺎز ﻛﺮدن ﺻﺤﻴﺢ ﻛﺎﺑﻞ از ﻗﺮﻗﺮه، ﺷﻌﺎع ﻣﺠﺎز ﺧﻢ ﻫﺎ در ﻛﺎﺑﻞ، ﻧﺤﻮه ﻧﺼﺐ آنها در ﻣﺤﻴﻂ ﻫﺎي ﻣﺨﺘﻠﻒ، ﻧﺤﻮه ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻦ آﻧﻬﺎ در ﻛﻨﺎر ﻫﻢ، ﺗﺠﻬﻴﺰات ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده در ﻧﺼﺐ آﻧﻬﺎ و …ﻧﻤﻮﻧﻪ اي از ﻣﺴﺎﺋﻠﻲ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻨﮕﺎم ﻛﺎﺑﻞ ﻛﺸﻲ ﺑه آن ﻫﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﻛﺮد.

 

کابل کشی زمینی

 

  • نکات مهم کابل کشی

   به علت موارد استعمال گوناگون، جهت انتخاب بست ها، کابل کشی های مختلف بایستی به نکات زیر توجه نمود.

۱- اندازه قطر خارجی کابل

۲- نوع کابل کشی از نظر موقعیت مکانیکی، حرارتی و شیمیائی مكان

٣- نوع کابل کشی از نظر قابل رؤیت (روی دیوار) و با غیرقابل رؤیت بودن (بين سقف ها)

۴- امکان بستن ساده کابل

۵- قیمت مناسب مونتاژ

 

  • آماده سازی کابل برای کابل کشی

ﻛﺎﺑﻞ را ﺑﺎﻳﺪ از ﺑﺎﻻي ﻗﺮﻗﺮه ﺑﺎز ﻛﺮد. ﺑﺮاي اﻳﻦ ﻣﻨﻈﻮر ﻗﺮﻗﺮه ﺑﺎﻳﺪ آن چنان ﺟﺎي ﮔﻴﺮد ﻛﻪ ﺑﺮدار ﻧﺸﺎﻧﮕﺮ روي ﻗﺮﻗﺮه راﺳﺘﺎي ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺑﺎز ﻛﺮدن را ﻧﺸﺎن دﻫﺪ. ﻗﺮﻗﺮه را ﻣﻲﺗﻮان ﺑﻪ ﻛﻤﻚ ﭼﺮخ و ﻃﻨﺎب ﻳﺎ ﺟﺮﺛﻘﻴﻞ ﻫﺎي دﺳﺘﻲ از ﻣﺤﻮر ﺑﻠﻨﺪ و ﺑﺎز ﻛﺮد، ﺗﺎ آﻧﺠﺎ ﻛﻪ ﮔﻮه ﻫﺎ ﻳﺎ اﻟﻮارﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﺮاي ﺳﺎﻛﻦ ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻦ آن ﺑﻪ ﻛﺎر ﺑﺮده ﺷﺪه اﻧﺪ ﻧﺘﻮاﻧﻨﺪ از ﭼﺮﺧﺶ ﻗﺮﻗﺮه ﺟﻠﻮﮔﻴﺮي ﻛﻨﻨﺪ. ﺑﺮاي آﮔﺎﻫﻲ از آﺳﻴﺐ ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ در اﺛﺮ ﻏﻠﺘﺎﻧﺪن ﻗﺮﻗﺮه وارد آﻳﺪ ﻛﺎﺑﻞ را ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻤﻮاره ﺑﺎزرﺳﻲ ﻧﻤﻮد.

 

قرقره-کابل
                                                قرقره کابل

 

از آﻧﺠﺎ ﻛﻪ ﻛﺎﺑﻞ ﻛﺸﻲ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺗﻮﺳﻂ ﻛﺎرﮔﺮان ﺑﺪون ﻣﻬﺎرت اﻧﺠﺎم ﻣﻲﮔﻴﺮد، ﻫﻤﻮاره ﺑﺎﻳﺪ ﻳﺎدآوري ﻛﺮد ﻛﻪ ﻛﺎﺑﻞ ﻳﻚ ﻛﺎﻻي ﮔﺮاﻧﺒﻬﺎﺳﺖ و در ﺑﺮاﺑﺮ آﺳﻴﺐ دﻳﺪﮔﻲ ﺑﺴﻴﺎر ﺣﺴﺎس اﺳﺖ و ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻫﻨﮕﺎم ﻛﺎﺑﻞ ﻛﺸﻲ دﺳﺘﻲ، از آﺳﻴﺐ رﺳﺎﻧﺪن ﺑﻪ ﻻﻳﻪ ﻫﺎي ﺣﻔﺎظ در ﺑﺮاﺑﺮ ﺧﻮردﮔﻲ و ﻻﻳﻪ ﻋﺎﻳﻖ ﭘﺮﻫﻴﺰ ﺷﻮد. ﻛﺎﺑﻞ ﻫﺎ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺮ روي ﻟﺒﻪ ﻫﺎ ﺑﺎ نوک های تیز کشانده شوند و نباید خم تند داشته باشند.

 

                                                                                                                          کمترین شعاع خمش r در روند کابل کشی

                                                 

 

در جدول بالا d، برابر قطر کابل می باشد.

ﭼﺮﺧﺶ ﻗﺮﻗﺮه را در ﻫﺮ آن ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺘﻮان ﺗﺮﻣﺰ ﻛﺮد ﺗﺎ در ﭘﻲ ﻳﻚ رﺧﺪاد ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻛﺎﺑﻞ ﻛﺸﻲ را ﻣﺘﻮﻗﻒ ﻣﻲﺳﺎزد از ﺑﺎز ﺷﺪن ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻛﺎﺑﻞ ﻛﻪ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ ﺧﻢ ﻫﺎي ﺗﻨﺪ ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ ﭘﺮﻫﻴﺰ ﮔﺮدد. در ﻫﺮ ﺷﺮاﻳﻄﻲ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ دﻗﺖ از ﮔﺮه دار ﺷﺪن ﻛﺎﺑﻞ ﺟﻠﻮﮔﻴﺮي ﻛﺮد. اﮔﺮ ﻧﻴﺎز ﺑﺎﺷﺪ، از ﻳﻚ اﻟﻮار ﺳﺎده ﻣﻲﺗﻮان ﺑﺮاي ﺗﺮﻣﺰ ﻛﺮدن ﻗﺮﻗﺮه استفاده کرد.

ﺑﺮاي ﭘﺮﻫﻴﺰ از ﺗﻨﺶ ﻫﺎي ﻛﺸﺸﻲ ﺑﻴﺶ از اﻧﺪازه ﻛﻪ ﻫﻤﻮاره ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ ﻫﻨﮕﺎم ﺑﺎز ﻛﺮدن ﻛﺎﺑﻞ ﻫﺎي ﺑﺪون زره ﺑﺎ ﻗﻄﺮ ﻛﻮﭼﻚ ﭘﺪﻳﺪار ﺷﻮﻧﺪ، ﻗﺮﻗﺮه را ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ دﺳﺖ ﺑﭽﺮﺧﺎﻧﻨﺪ.

در ﺟﺎیی که ﺑﺨﻮاﻫﻨﺪ ﻛﺎﺑﻞ را ﺧﻢ ﻛﻨﻨﺪ، ﺑﺮاي ﻧﻤﻮﻧﻪ درﺳﺖ ﭘﻴﺶ از ﺳﺮ ﻛﺎﺑﻞ ﺑﻨﺪي، ﺑﻪ ﺷﺮط ﺑﻬﺮه ﮔﻴﺮي از روش های درست مانند گرمادهی تا ۳۰ درجه سانتیگراد و خم کاری به کمک ابزار مناسب، مقادیر r می تواند تا ۵۰ درصد ارقام جدول کاهش یابد.

 

  •  ﺧﻮاﺑﺎﻧﺪن ﻛﺎﺑﻞ ﻫﺎ در زﻣﻴﻦ

  • ﻣﻨﺎﺳب ترﻳﻦ ﻣﺴﻴﺮ ﻛﺎﺑﻞ ﻛﺸﻲ در ﻳﻚ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﻣﺴﻜﻮﻧﻲ ﭘﻴﺎده روﻫﺎ ﻳﺎ ﻓﻀﺎﻫﺎي ﺑﺎﻻﺗﺮ از زﻣﻴﻦ در راﺳﺘﺎي ﭘﻴﺎده روﻫﺎﺳﺖ.
  • ﮔﻮدي ﺷﻴﺎر ﺑﺴﺘﮕﻲ ﺑﻪ ﺷﻤﺎر ﻛﺎﺑﻞ ﻫﺎﻳﻲ دارد ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ روي ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﻳﺎ ﻛﻨﺎر ﻫﻢ در ﺷﻴﺎر ﻗﺮار ﮔﻴﺮﻧﺪ.
  • افزون بر آن در نواحی شهری و شهرک های صنعتی تعیین مسیر همچنین بستگی به عبور لوله های گاز و آب موجود و یا در برنامه های آتی توسعه دارد.
  • گودی بستر کابل در پیاده روها نباید کمتر از ۰٫۶ متر باشد و در جاده ها نباید کمتر از ۰٫۸ متر باشد.
  • در ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻛﺎﺑﻞﻫﺎ از ﮔﻮدي ﻫﺎي ﺑﺴﻴﺎر ﻛﻢ ﻋﻤﻖ ﻋﺒﻮر ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻮﺳﻂ ﺻﻔﺤﻪ ﻫﺎي ﺑﺘﻮﻧﻲ ﺑﺎ ﺿﺨﺎﻣﺖ ﻛﺎﻓﻲ ﭘﺸﺘﻴﺒﺎﻧﻲ ﺷﻮﻧﺪ.
  • کابل ها معمولاً با یک لایه شن یا خاک سرند شده (بدون ریگ یا سنگپاره) به ضخامت ۱۰ سانتیمتر پوشانده می شوند و سپس برای حفاظت در برابر آسیب هایی که عملیات خاکبرداری یا ساختمان سازی ممکن است به کابل وارد آورد، با آجر یا صفحات پلاستیکی و یا وسایلی همانند پوشانده می شوند.
  • اﮔﺮ از اﻳﻦ ﭘﻮﺷﺶ ﻫﺎ اﺳﺘﻔﺎده ﻧﺸﻮد، از ﻧﻮارﻫﺎي ﻫﺸﺪار دﻫﻨﺪه ﭘﻼﺳﺘﻴﻜﻲ ﺑﺮاي ﻧﺸﺎن دادن ﻣﺴﻴﺮ ﻛﺎﺑﻞ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ.
  • اﮔﺮ در ﻳﻚ ﺷﻴﺎر، ﻛﺎﺑﻞ ﻫﺎي ﻓﺸﺎر ﻣﺘﻮﺳﻂ (ﻳﺎ ﻓﻮق ﺗﻮزﻳﻊ) و ﻓﺸﺎر ﺿﻌﻴﻒ در ﻛﻨﺎر ﻫﻢ ﺧﻮاﺑﺎﻧﺪه ﻣﻲﺷﻮﻧﺪ، در ﻋﻤﻞ ﻛﺎﺑﻞ ﻓﺸﺎر ﻣﺘﻮﺳﻂ (ﻳﺎ ﻓﻮق ﺗﻮزﻳﻊ) ﺑﺎﻳﺪ در ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺗﺮﻳﻦ ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ ﺟﺎي داده ﺷﻮد، ﺳﭙﺲ ﺑﺎﻳﺪ روي آن را ﺑﺎ ﻻﻳﻪ اي از ﺷﻦ ﭘﻮﺷﺎﻧﺪ و ﺑﺎ ﺻﻔﺤﺎت ﻣﺤﺎﻓﻆ ﭘﻮﺷﺶ داد، آﻧﮕﺎه در ﺑﺎﻻي اﻳﻦ ﺻﻔﺤﺎت ﺑﺎ اﻓﺰاﻳﺶ ﻳﻚ ﻻﻳﻪ دﻳﮕﺮي از ﺷﻦ ﻣﻲﺗﻮان ﻛﺎﺑﻞ ﻫﺎي ﻓﺸﺎر ﺿﻌﻴﻒ را ﺧﻮاﺑﺎﻧﺪ. در ﻳﻚ ﭼﻨﻴﻦ آراﻳﺸﻲ در اﺛﺮ ﮔﺮﻣﺎﻳﺶ دو ﺳﻮﻳﻪ و ﺧﺸﻚ ﺷﺪن ﺧﺎك، ﮔﻨﺠﺎﻳﺶ ﺑﺎر ﻫﺮ دو ﻛﺎﺑﻞ ﻛﺎﻫﺶ ﺧﻮاﻫﺪ ﻳﺎﻓﺖ.

بیشتر بخوانید :

عوامل مؤثر در انتخاب نوع سیم و کابل

مشخصات سیم و کابل


  • انواع روش های کابل کشی

ﻛﺎﺑﻞ ﻛﺸﻲ ﻫﻤﻮاره ﺑﺎ ﻳﻜﻲ از روش ﻫﺎي زﻳﺮﻳﻦ اﻧﺠﺎم ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ اﻧﺠﺎم ﮔﻴﺮد:

  • کابل کشی به کمک یک یدک کش کابل بر
  • کابل کشی با دست
  • ﻛﺎﺑﻞﻛﺸﻲ ﺑﺎ ﻣﻮﺗﻮر ﻛﺸﺸﻲ از روي ﻗﺮﻗﺮه ﻫﺎي ﮔﺮدان (ﺑﺎ ﮔﺬاردن در ﻛﻒ ﺷﻴﺎر(
  • ﻛﺎﺑﻞ ﻛﺸﻲ ﺑﺎ ﺟﺮﺛﻘﻴﻞ ﻫﺎي دﺳﺘﻲ
  • ﻛﺎﺑﻞ ﻛﺸﻲ ﺑﺎ ﻣﺎﺷﻴﻦ ﻫﺎي ﺷﻴﺎرزن و ﻛﺎﺑﻞ ﻧﺸﺎن (ﺑﻪ ﻃﻮر ﻫﻤﺰﻣﺎن)

در ﻛﺎﺑﻞ ﻛﺸﻲ دﺳﺘﻲ ﺑﺎ ﺑﻬﺮه ﮔﻴﺮي از ﭼﺮخ ﻗﺮﻗﺮه ﻫﺎي ﻛﺎﺑﻞ ﻛﺸﻲ ﻛﻪ در ﻓﺎﺻﻠﻪ  ۳ ﺗﺎ ۴ ﻣﺘﺮي در ﻛﻒ ﺷﻴﺎر ﻗﺮار داده می شوند ﻛﺎﺑﻞ ﻛﺸﻲ را آﺳﺎن ﻣﻲﺳﺎزﻧﺪ. اﻳﻦ ﭼﺮخ ﻗﺮﻗﺮه ﻫﺎ ﭘﺎﻳﻪ دار ﻫﺴﺘﻨﺪ. در ﻣﺴﻴﺮﻫﺎي زاوﻳﻪ دار از ﭼﺮخ ﻗﺮﻗﺮه ﻫﺎي وﻳﮋه ﮔﻮﺷﻪ ﻳﺎ دﺳﺘﮕﺎه ﻫﺎي ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﺳﻮد ﻣﻲﺑﺮﻧﺪ و در اﻳﻦ ﺑﺎره ﻫﻤﻮاره ﺑﺎﻳﺪ ﻛﻤﺘﺮﻳﻦ ﺷﻌﺎع ﺧﻤﺶ ﻣﺠﺎز را در ﻣﺴﻴﺮ ﻛﺎﺑﻞ ﻛﺸﻲ حفظ نمود.

اﮔﺮ ﺑﺮاي ﺧﻮاﺑﺎﻧﺪن ﻳﻜﺒﺎره ﻳﻚ ﻛﺎﺑﻞ ﺑﻠﻨﺪ، ﻛﺎرﮔﺮ ﻛﺎﻓﻲ در دﺳﺘﺮس ﻧﺒﺎﺷﺪ ﻗﺮﻗﺮه ﻛﺎﺑﻞ را ﻣﻲﺗﻮان در وﺳﻂ  نقطه مسیر بر روی جک قرار داد و طول موردنیاز کابل را از روی آن و از سمت بالا در راستای A و مشابه شکل زیر، باز کرد.

                                                      

سپس قرقره را چندین دور بیشتر چرخاند تا یک حلقه عمدی از کابل نزدیک به ۳ تا ۴ متر درازا در پشت قرقره شکل بگیرد، آن گاه آن را در سوی مسیر B کشاند. پس کابل از کنار قرقره گذرانده شده و در شیار قرار داده می شود، در ادامه کابل از زیر قرقره کشیده شده و کار به همین روال دنبال می شود، در این شرایط پیچ خوردگی کابل را باید در طولی میان ۴ تا ۶ متر گستراند. روند باز کردن و کشیدن کابل به صورت حلقه ای همچنان ادامه می یابد تا سرانجام همه کابل در درون شیار جای داده شود.

اگر موانع در شیار این امکان را ندهد که کابل کشی از بخش بالای قرقره ادامه یابد به شکل هشت انگلیسی در کنار مسیر اصلی کابل قرار داده شود. در اینجا باید اشاره کرد که کابلی که به صورت عدد هشت انگلیسی قرار داده شده است تنها می تواند دوباره در همان راستایی کشیده شود که به هنگام باز کردن از قرقره کشیده شده بود. این امر در شکل زیر، نشان داده شده است.

                                                            

ﻛﺎﺑﻞ ﻛﺸﻲ ﺑﺎ دﺳﺘﮕﺎه ﭼﺮخ و ﻃﻨﺎب ﺗﻨﻬﺎ ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ اﻣﻜﺎن دارد ﻛﻪ ﺷﻤﺎر ﺧﻢ ﻫﺎ ﻳﺎ ﻣﺎﻧﻊ ﻫﺎ در ﻣﺴﻴﺮ ﻛﺎﺑﻞ ﻛﺸﻲ اﻧﺪك ﺑﺎﺷﺪ. ﭘﺲ از آزاد ﻛﺮدن ﺳﺮ ﻛﺎﺑﻞ از ﻗﺮﻗﺮه، از ﻳﻚ ﺟﻮراب ﻛﺎﺑﻞ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻲ ﺷﻮد.

ﺟﻮراب ﻛﺎﺑﻞ ﺑﻪ ﺳﺮ ﻛﺎﺑﻞ ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪه و در ﺟﺎي ﺧﻮد ﻣﺤﻜﻢ ﻣﻲﺷﻮد. ﺑﺮاي اﻳﻤﻨﻲ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻳﻚ ﻃﻨﺎب از ﺳﻮراخ ﭼﺸﻤﻲ اﻳﻦ ﺟﻮراب ﻣﻲﮔﺬراﻧﻨﺪ. ﻫﺮﮔﺰ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﻛﺎﺑﻞﻫﺎ را از ﺳﺮ ﻟﺤﻴم کاری ﺷﺪه (درﭘﻮش ﻫﺎي ﺳﺮﺑﻲ) ﻛﺸﻴﺪ.

 ﺑﺮاي ﺧﻮاﺑﺎﻧﺪن ﻛﺎﺑﻞ ﻫﺎي ﺗﻚ رﺷﺘﻪ اي، ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻪ وﻳﮋﮔﻲ ﻫﺎي ﻣﺤﻠﻲ از روش ﻫﺎي ﺗﺄﻳﻴﺪ ﺷﺪه زﻳﺮ استفاده می کنند:

  • ﻛﺎﺑﻞ ﻛﺸﻲ و ﺧﻮاﺑﺎﻧﺪن ﻫﺮ رﺷﺘﻪ ﻛﺎﺑﻞ ﺑﻪ ﺗﺮﺗﻴﺐ و در ﻃﻮل ﻫﺎي ﺟﺪاﮔﺎﻧﻪ.
  • کابل کشی هم زمان هر سه رشته کابل از سه قرقره جداگانه.
  • کابل کشی یا روش شیار زنی هم زمان برای سه کابل که از پیش به هم بسته شده.

 

                                             نیروی کششی مجاز برای نصب کابل های فشار ضعیف و فشار متوسط (مقادیر راهنما)

                                              

 

هرگاه سه کابل تک رشته را همزمان و با استفاده از جوراب کابل بکشند، بیشترین نیروی کششی جدول را به کار می برند. بدین ترتیب نیروی کششی برای ۳ کابل تک رشته به هم تابیده شده، سه برابر کابل تک رشته ای و برای سه کابل تک رشته ای تابیده نشده ۲ برابر کابل تک رشته ای است.

  • d = قطر کابل به میلی متر
  • P = نیروی کششی به نیوتون/ میلی متر مربع
  • K = ضریب بدست آمده از راه تجربه به نیوتون/ میلی متر مربع
  • A = کل مقطع همه رساناها به میلیمتر مربع (ولی نه برای حفاظ و پوشش فلزی).

 

  • نکات مهم در کابل کشی زمینی

فقط در صورتی که کابل کشی دقیق و مطابق اصول فنی انجام شود و بستن مفصل، و سر کابل ها توسط متخصصین فن انجام گیرد می توان از کابل ها با اطمینان خاطر و برای مدت مدیدی بار گرفت و استفاده کرد. قبل از کشیدن کابل باید محل کابل کشی دقیقاً معلوم گردد، سپس جهت دوام کابل باید خاک را از نظر دارا بودن اسید، آهک، نمک، کلر و غیره آزمایش نمود. چون این مواد کابل را خورده و از بین می برد. لذا در صورتی که خواص خاک معلوم و مشخص است باید در موقع خرید کابل، کابلی را خریداری کنیم که مناسب همان محل باشد.

   در صورت نامساعد بودن خاک، باید کابل هایی سفارش داد که محافظ مخصوصی جهت جلوگیری از عوامل زنگ زدگی و فساد دارند. در موقع کشیدن کابل باید دقت شود که کابل پیچانده نشود، تا نخورد، جمع نشود و خیلی تحت نیروی کششی قرار نگیرد. اگر بخواهیم کابل در مقابل خم شدن و فشار محافظت شود، باید شعاع خمش کابل های مختلف حداقل در نظر گرفته شود که در جدول زیر مقادیر حداقل خمش بررسی شده است.

 

شعاع خمش کابل های مختلف

شعاع خمش کابل r

کابل

کابل با عایق کاغذی و روپوش سربی با روپوش فلزی مواج

با روپوش صاف آلومینیومی تا قطر ۵۰ میلی متر

با روپوش پلاستیکی

چند رشته ای

۱۵ ×Da

۲۵ ×Da

۱۵ ×Da

یک رشته ای

۲۵ ×Da

۳۰ ×Da

۱۵ ×Da

* Da قطر کابل است.

 

  شکل کانال خاکی در کابل کشی زمینی باید طوری طراحی شوند که از ریختن خاک به داخل کانال جلوگیری شود و استحکام در دیوارهای کانال افزایش یابد. خاک های برداشته شده باید ۳۰ سانتی متر بعد از لبه کانال ریخته شود. در هنگام خواباندن کابل باید دقت کرد که قبل از خواباندن، قسمت تحتانی کانال (کف کانال) آجر فرش شده باشد، بعد به ضخامت ۱۰ سانتیمتر ماسه نرم ریخته و کابل را قرار می دهیم و مجدداً روی کابل به ضخامت ۱۵ سانتیمتر ماسه ریخته و روی کابل آجر فرش می کنیم و روی آجر را خاک می ریزیم. باید دقت کرد که آجر بالای کابل درست روی کابل قرار گیرد. ماسه و شن های ریخته شده علاوه بر حفاظت و نرمی زیر کابل چون هوا در بین ماسه ها وجود دارد باعث خنک شدن کابل هم می شود. کابل ها را معمولاً به صورت مستقیم (و بدون چیدن آجر در کف کانال) در زمین چال می کنند.

شکل کانال خاکی در کابل کشی زمینی
         شکل کانال خاکی در کابل کشی زمینی
نحوه خواباندن کابل در خاک در کابل کشی زمینی
                                          نحوه خواباندن کابل در خاک در کابل کشی زمینی


برای پشتیبانی فنی با شرکت الیکا الکتریک تماس بگیرید: 

۰۳۱-۳۲۶۶۴۵۵۰

۰۳۱-۳۲۶۶۳۸۳۶

۰۳۱-۳۲۶۶۳۸۳۷


 

  • مزیت چال کردن کابل بر کانال کشی

   مزیت چال کردن کابل بر کانال کشی این است که اولاً از نظر اقتصادی خیلی ارزان تر است، دوم اینکه از کابل بیشتر می شود بار گرفت و یا به عبارت دیگر استعداد باردهی کابل به علت تشعشع بیشتر حرارت، بیشتر می شود. در داخل شهر معمولاً کابل را در پیاده رو چال می کنند و عمق کانال از سطح زمین بستگی به تعداد کابل هایی که روی یکدیگر قرار دارند، دارد. کابل طبقه فوقانی باید حداقل ۶۰ سانتیمتر زیر خاک پیاده رو و یک متر زیر سطح خیابان باشد. عرض کانال که برای کابل کنده می شود بستگی به تعداد کابل هایی دارد که در کنار یکدیگر قرار می گیرند. در صورتی که بخواهیم کابل فشار قوی و ضعیف را در یک کانال در کنار هم قرار دهیم بهتر است کابل فشار قوی را در زیر و کابل فشار ضعیف را در بالای آن قرار دهیم و مابین این دو کابل را توسط آجر از هم عایق کنیم 

 

نحوه قرار گرفتن کابل فشار قوی و فشار ضعیف در کابل کشی زمینی
                               نحوه قرار گرفتن کابل فشار قوی و فشار ضعیف در کابل کشی زمینی

 

   در صورتی که تعداد کابل ها زیاد باشد بهتر است به جای قرار دادن کابل ها بر روی یکدیگر، آنها را پهلوی یکدیگر کشید و پس از چال کردن کابل در داخل زمین معمولاً روی آنها را با آجر یا سنگ های مخصوص و یا بلوک بتونی مخصوص مطابق می پوشانند. در صورتی که چندین کابل پهلوی هم کشیده شوند و فاصله کمتر از ۲۰ سانتیمتر باشد باید کابل ها توسط آجر فشاری از یکدیگر مجزا و محافظت شود. محافظ های مخصوص روی کابل (آجر با آجر بتونی) را باید کاملاً بر روی کابل خواباند، زیرا فاصله هوایی زیاد بين محافظ کابل و کابل ضریب باردهی کابل را به مراتب پایین می آورد.

 

نحوه کابل کشی زمینی با تعداد کابل زیاد
                                                نحوه کابل کشی زمینی با تعداد کابل زیاد

 

استعداد باردهی کابل در صورتی که مستقیماً در خاک چال شود از دو نوع دیگر بیشتر است. در صورتی که کابل از روی پل گذشته و کابل دیگری را قطع کند و یا از روی لوله آب و یا گاز و هر لوله فولادی دیگری بگذرد، باید از کابل در همان نقطه و محل بوسیله لوله محافظی محافظت کرد. فاصلۀ بین کابل و لوله آب با گاز که به موازات هم هستند باید بیش از ۳۰ سانتی متر باشد. کابل های تا ۵۰۰ ولت باید حداقل ۶۰ سانتی متر و کابل های تا ۲۰ کیلوولت یک متر از سطح زمین فاصله داشته باشند و فاصله آنها از یکدیگر نیز باید ۲۰ سانتیمتر باشد. 

   از طرفی کابل کشی در کانال نسبت به کابل کشی مستقیماً در زمین مزایایی هم دارد. بزرگترین مزیت کابل کشی در کانال نسبت به کابل کشی در زمین این است که هر بار جهت پیدا کردن عیب کابل و یا اضافه کردن کابل دیگر احتیاج به کندن و خراب کردن مجدد زمین خیابان و پیاده رو نخواهد بود، ولی البته مخارج کابل کشی در کانال به مراتب بیشتر و گرانتر از کابل کشی مستقیم در زمین خواهد شد. کابل کشی در کانال فقط در منازل و ساختمان ها بکار برده می شود چون اگر تعداد کابل ها زیاد نباشد استعداد باردهی داخل کانال کمتر از کابل های زیر زمین است.

 

  • کابل کشی زمینی در چهارراه ها و خیابان

   در موقع عبور کابل از چهارراه ها بهتر است کابل را از داخل لوله عبور داده، به طوری که طول لوله به قدری باشد که تا اواسط پیاده رو کشیده شود. این لوله ها باید طوری به یکدیگر وصل شوند و در داخل یکدیگر قرار گیرند که در موقع کابل کشی و عبور از داخل لوله کابل به محل های اتصال لوله گیر نکرده و مزاحمت ایجاد نکند. در موقعی که کابل از داخل لوله ای رد می شود باید کابل را در محل ورود و خروج از لوله محافظت کرد تا در اثر لبه های لوله زخمی نشود و در ضمن با لوله تماس نداشته باشد. در موقع کابل کشی باید دقت کرد که هوا خیلی سرد نباشد، مثلاً در یخبندان نباید کابل کشی کرد، زیرا روپوش فیری کابل خورده می شود و می ترکد و در صورتیکه مجبور به کشیدن کابل در موقع يخبندان باشیم. باید کابل را قبلاً کمی گرم نمود. (معمولاً آنها را در اطاق های سربسته قدری حرارت می دهند)

   جهت عبور کابل از یک طرف به طرف دیگر خیابان و یا عبور کابل از میدان ها و چهارراه ها همانطور که گفته شد از لوله های سیمانی مخصوص با لوله گالوانیزه بنام کانال کابل استفاده می شود. این لوله ها یک سوراخه، دو سوراخه، سه سوراخه و یا چهار سوراخه ساخته می شوند. قطر سوراخ لوله ها باید حتما حداقل ۱٫۵ برابر قطر خارجی کابل باشد.

 

کابل کشی زمینی خیابان ها و چهار راه ها
                                                  کابل کشی زمینی خیابان ها و چهار راه ها

 

 

چرخ کابل (قرقره) را هیچ وقت نباید از روی ماشین کابل کش و یا وسیله دیگر روی زمین پرت کرد و باید حتماً از ضربه دیدن و شکستن چرخ کابل جلوگیری کرد. پس از سوار کردن قرقره کابل روی دو پایه مخصوص خود جهت باز کردن کابل، باید کابل را به جهت فلشی که روی قرقره کابل کشیده شده چرخانید. معمولاً ابتدا و انتهای کابل را به A و E نمایش می دهند. در انتهای کابل سیم ها به ترتیب رنگ هایشان در جهت گردش عقربه های ساعت قرار دارند. 

 


بیشتر بخوانید

انواع لوله های برق

عیب یابی کابل

 
  • کابل کشی صنعتی

 در مراکز صنعتی معمولاً ارتباط مصرف کننده ها با کلید های فرمان، دستگاه های کنترلی، تابلوهای تقسیم و شبکه توسط  کابل های چند سیمه انجام می پذیرد. جهت کابل کشی از روش های مختلفی استفاده می شود، که به عنوان مثال می توان از قرار دادن کابل ها در داخل لوله های فولادی با عایق، توکار و یا روکار، قرار دادن کابل در داخل کانال ها و با قرار دادن آن ها در کنار دیوار نام برد.

   در موارد زیادی کابل ها را در داخل کانال هایی قرار می دهند که بر روی زمین کنده شده (کابل کشی زمینی) و معمولاً دیواره های آن ها از بتن بوده و روی آنها توسط ورقه های فلزی آجدار و با صفحات بتن پوشیده می شود. عمق این کانال ها حداقل بایستی ۳۰ سانتیمتر بوده و در آن محل های مخصوص انشعابات در نظر گرفته شود. عرض این کانال ها می تواند از ۳۰ تا ۱۰۰ سانتیمتر باشد، ولی در کانال های عریض احتمال خم شدن و شکسته شدن درب کانال زیاد است. فاصله کابل ها از یکدیگر در داخل کانال بایستی حداقل ۵ سانتیمتر باشد، در صورتی که تعداد کابل ها در یک کانال زیاد باشد باید توجه داشت که احتمال بالا رفتن حرارت در داخل کانال وجود دارد و این موضوع باعث صدمه دیدن روکش کابل ها می شود. در صورت اجبار می توان از کابل های مخصوص که روکش آنها در مقابل حرارت مقاوم هستند استفاده نمود.

   در مواردی که امکان استفاده از کانال های زمینی نباشد، می توان از کانال هائی که از فلز یا عایق ساخته شده و در کنار دیوار یا زیر سقف قرار می گیرند استفاده نمود. این کانال ها می توانند در محل های قابل رؤیت با درب پوش، و در محل های غیرقابل رؤیت بدون درب پوش باشند. با گذاشتن جداره هایی در داخل کانال می توان محفظه داخل آن را به چند قسمت تقسیم نموده و کابل های فشار قوی و یا کابل های دستگاه های اعلان خبر را نیز از آن ها عبور داد. در روی بعضی از این کانال ها حتی امکان نصب کلید و پریزها نیز وجود دارد. 

   در این نوع کانال ها می توان کابل ها را بدون بست کنار هم قرار داد. مگر در موارد خاصی، مثلاً در کانال های عمودی که بایستی حتماً آن ها را به طریقی به کانال بست. طریقه متداول دیگر، کابل کشی روی دیوار است که برای این کار بایستی از بست استفاده نمود. 

کابل کشی زمینی
                       کابل کشی زمینی

 

 

  • نکات عملیاتی در کابل کشی صنعتی

  • در کابل کشی های روی دیوار که قابل رؤیت هستند بهتر است بیشتر از ۵ کابل کنار یکدیگر قرار نگیرند. 
  • برای کشیدن چند کابل در کنار هم می توان از بست های رکابی استفاده نمود که کار را بسیار آسان تر می نماید. بست ها توسط میخ های فولادی مخصوص با پیچ بر روی دیوار محکم شده و سپس کابل بر روی آنها بسته می شود.
  • در کابل کشی روی دیوار فاصله کابل ها بایستی حداقل به اندازه قطر کابل باشد. فاصله بست ها از یکدیگر بستگی به قطر خارجی، طول و نحوه قرار گرفتن کابل روی دیوار (عمودی – افقی) دارد. این فاصله به طور متوسط ۵۰ سانتیمتر هستند که برای کابل های با مقاطع کوچک و مسیرهای کوتاه تا ۳۰ سانتیمتر کاهش یافته و در مسیرهای طویل و کابل های با مقاطع بزرگ به ۸۰ سانتیمتر نیز می رسد.
  • باید توجه نمود که فاصله بست ها در حالتی که بصورت عمودی روی دیوار نصب شده اند می تواند بیشتر از حالت افقی باشد.
  • در کابل کشی روی دیوار باید دقت نمود که کابل حتی الامکان صاف باشد.
  • در مواردی که امکانات محل اجازه بدهد می توان کابل ها را بر روی پایه هائی که در داخل دیوار محکم شده اند قرار داد.
  • در کلیه روش های گفته شده به این نکته مهم باید توجه نمود که کابل های دستگاه های صنعتی بایستی از کابل های دستگاه های خبری جدا باشند.
  • در جاهائی که کابل ها خم شده و با تغییر جهت می دهند، شعاع قوس آنها نباید کمتر از ۵ برابر قطر خارجی کابل باشد، زیرا در صورت کمتر شدن شعاع قوس، امکان قطع شدن هادیهای کابل وجود دارد. 

 

 


بیشتر بخوانید:

اجرای سیم کشی ساختمان

سیم کشی آنتن مرکزی، آیفون و تلفن       

 انواع اتصالات سیم و کابل

 

 

  • انتخاب سطح مقطع برای کابل کشی صنعتی

   برای انتخاب سطح مقطع مناسب کابل به جز جریان مصرف کننده که عامل اصلی است بایستی عوامل دیگری را نیز در نظر گرفت که عبارتند از:

الف – درجه حرارت محیط

   با بالا رفتن درجه حرارت محیط، جریان مجاز کابل ها پائین می آید و باید ضریب حرارت محیط را در نظر گرفت. 

 ب – تعداد کابل هائی که در کنار هم قرار می گیرند

    هر چه تعداد کابل هائی که در کنار یکدیگر قرار می گیرند بیشتر باشند، جریان مجاز آنها نیز پائین می آید.

 ج – درصد افت ولتاژ مجاز

   می دانیم که در انتقال انرژی الکتریکی از پست ترانسفورماتور تا مصرف کننده بخاطر مقاومت سیم های رابط مقداری افت ولتاژ در مسیر وجود دارد. مقدار این افت ولتاژ نبایستی از ۰٫۵ بیشتر شود در نتیجه در انتخاب سطح مقطع کابل ها به این مورد نیز بایستی توجه نمود. ابتدا مسیر پست ترانفسورماتور تا مصرف کننده را به دو ناحیه از پست تا تابلو اصلی و از تابلو اصلی تا مصرف کننده تقسیم نمود و فرض نمود که سه درصد از افت ولتاژ مجاز در ناحیه اول و دو درصد دیگر در ناحیه دوم باشد، بدین ترتیب درصد افت ولتاژ مجاز از تابلو تا مصرف کننده که به کار ما مربوط می شود ۲ ٪ خواهد شد.

انتخاب سطح مقطع کابل

 

  • تهیه پلان کابل کشی

   برای کارهای اجرایی کابل کشی بایستی نقشه هایی تهیه شود که مسیر و نوع و تعداد کابل ها و سایر مشخصات فنی پروژه را مشخص نماید تا با توجه به آنها کار اجرا شود. اما بعد از قرار دادن کابل ها در کانال و مونتاژ مفصل ها و سر کابل ها نیز بایستی نقشه هایی از مسیر و مشخصات کابل کشی تهیه شده و نگهداری نمود تا بتوان در موقع لازم اطلاعات مورد نیاز را از آن بدست آورد. بهتر است این نقشه ها به مقیاس ۱/۱۰۰ و ۱/۵۰۰ بوده و نکات زیر در آنها مشخص شده باشد:

 ١- نوع کابل، سطح مقطع هادی ها و ولتاژ نامی آنها.

 ۲- سال ساخت کابل ها و همچنین سال و ماه انجام کار.

 ۳- طول واقعی کابل ها از ابتدا تا انتها و یا از مفصلی تا مفصل دیگر.

۴- محل و موقعیت دقیق کابل ها و مفصل ها، مانند مکان هایی که کابل از زیر ساختمان ها و یا از کنار تخته سنگ ها و غیره عبور می نمایند و همچنین نوع زمین مشخص شود.

   در این مورد نشان دادن محل کابل و مفصل نسبت به بوته ها و درخت ها و چشمه های آب طبیعی و هر چه قابل تغییر دیگر شبیه اینها باشد مجاز نیست. بلکه بایستی موقعیت آن نسبت به بناها و جاده ها و سایر مکان های ثابت مشخص گردد.

۵- در مورد کابل کشی در ارتفاعات بایستی ارتفاع مسیر کابل نسبت به سطح دریا، در نقاط مختلف داده شود بخصوص برای کابل های روغنی مشخص بودن این اندازه ها ضروری است.

۶- کلیه تغییرات مسیر بایستی در نقشه نشان داده شود. این مسئله از این نظر مهم است تا چنانچه بعدها احتیاج به ایجاد ساختمان و یا کارهایی از این قبیل در مسیر کابل باشد، با مشخص بودن محل عبور کابل ها به آنها صدمه ای وارد نیاید و همچنین محل دقیق عیب کابل براحتی پیدا شده و به سرعت رفع شود.

 

تعیین-محل-عیب-کابل

 

 


بیشتر بخوانید:

انواع سیم و کابل

انواع ترمینال وایرشو کابلشو

 

 
 

در صورتی که سوالی در خصوص مطالب بیان شده دارید می توانید در قسمت نظرات از ما بپرسید یا با ارائه پیشنهادات خود، ما را در بالا بردن کیفیت مقالات یاری کنید.

مقالات مرتبط

نظرات