ایمنی کار در برق

 

ایمنی کار در برق

 

 

  • رفتارهای ایمن در کار

وجود یک محیط کاری ایمن به تنهایی برای کنترل همه خطرات الکتریکی کافی نیست. بلکه باید ایمن کار کنید. رفتارهای ایمن در کار به کنترل ریسک آسیب یا مرگ ناشی از خطرات در کارگاه کمک می کنند. اگر شخصی با مدار الکتریکی با ابزار آلات و تجهیزات الکتریکی سروکار دارد، ضروری است که رفتار ایمن نیز داشته باشد. قبل از شروع به کار، فرد باید سوالات زیر را از خود بپرسد:

  • چه چیزی می تواند اشتباه شود؟
  • آیا وی تجربه، ابزار و دانش انجام این کار را بصورت ایمن دارد؟

همه کارگران باید با دستورالعمل های انجام شغلشان آشنایی زیادی داشته باشند. هر شخصی باید بداند که چگونه از سیستم های کنترلی ویژه ای که به سالم ماندن افراد کمک می کنند، استفاده نماید. همچنین باید از قضاوت و حس خوبی نیز برخوردار باشد.

 

 

 

  • کنترل خطرات الکتریکی از طریق رفتارهای کاری ایمن

برای کنترل خطر از طریق رفتار ایمن، باید:

  •  برای کار و ایمنی برنامه ریزی شود.
  • از کار کردن در شرایط مرطوب و خطرناک اجتناب گردد.
  • از خطوط جریان برق هوایی دوری شود
  • از سیم کشی و اتصال دهنده های مناسب استفاده نمود.
  • ابزار آلات به درستی نگهداری و استفاده شوند.
  • وسایل حفاظت فردی مناسب پوشیده شوند.

 

 

  • برنامه ریزی برای کار و ایمنی

جهت برنامه ریزی در انجام کار توسط خودتان و یا با کمک دیگران، زمان صرف کنید. برنامه ریزی برای ایمنی یک بخش مهم در هر شغلی است که در آن برای شناسایی، ارزیابی و کنترل خطرات تلاش می شود.

اگر شما در این فکر باشید که دیگران درباره شما چگونه فکر می کنند، با این افکار، اختصاص زمان برای برنامه ریزی ایمنی مشکل خواهد بود. زیرا شما باید برنامه ریزی داشته باشید.

برنامه ریزی با کمک دیگران مفید است. زیرا این امر اجازه می دهد که کارتان را منظم کرده و از مزایای آنچه که دیگران درباره شناسایی و کنترل خطرات می دانند، استفاده نمائید. در زیر بعضی از مواردی که در برنامه ریزی باید راجع به آنها فکر شده و در نظر گرفته شوند فهرست شده اند:

  • به تنهایی کار نکردن (کار با همکار)
  • آموزش دیدن در زمینه CPR
  • دانستن نوع اعمال ضروری که در مواقع اظطراری باید انجام شود.
  • آشنایی با چگونگی قطع مدار د آشنا بودن با مکان قرار گیری قطع کننده های مدار، فیوزها و سوئیچ ها و همچنین خاموش کردن مداری که باید بر روی آن کار شود (حتی مدارهایی با ولتاژ پائین).
  • آزمایش مدار قبل از شروع به کار جهت اطمینان از بدون برق بودن آن
  • برنامه ریزی برای قفل کردن و برچسب گذاری مدار و تجهیزات
  • اطمینان از قفل داشتن و برچسب دار بودن کلیه منابع انرژی قبل از اینکه هرگونه کاری بر روی مدار یا دستگاه الکتریکی انجام شود.

 

کار کردن بر روی مدار برق دار یکی از خطرناک ترین مواردی است که هر کارگر ممکن است انجام دهد. اگر شخصی مدار را بدون اطلاع قبلی وصل کند، ممکن است دیگران دچار شوک شده، بسوزند یا در اثر جریان برق کشته شوند.

شروع به کار غیر منتظره تجهیزات الکتریکی می تواند باعث جراحات شدید یا مرگ گردد. قبل از انجام هر کاری بر روی مدار، درب تابلو توزیع برق باید بسته شود، قفل زده شده و برچسب آویزان گردد، سپس مدار برای اطمینان از بدون برق بودن باید تست گردد.

قبل از انجام هر گونه بازرسی یا تعمیرات بر روی تجهیزات (حتی مدارهایی که ولتاژ کمی دارند) مدار را در جعبه کلید خاموش و کلید باید در وضعیت OFF قرار گیرد. در همان زمان، علائم هشداردهنده برای آگاهی افرادی که قصد کار با تجهیزات را دارند، باید به تجهیزات نصب شوند. مدار و تجهیزات را جهت اطمینان از بدون برق بودن آنها، دوباره باید آزمایش نمود.

دو کلید نباید شبیه به هم باشند. هر کلیدی تنها با یک قفل سازگاری داشته باشد و تنها یک کلید باید به هر کارگر داده شود. اگر بیش از یک کارگر بر روی مداری کار و یا قطعه ای از تجهیزات را تعمیر می کند، هر کارگر باید با کلید شخصی خودش آنرا نقل کند و هرگز اجازه ندهد کسی دیگر آنرا بردارد. همیشه، باید مطمئن شد که کارگران دیگر در معرض خطر قرار نمی گیرند.

کارگرانی که قفل کردن و برچسب گذاری را انجام میدهند باید آموزش ببینند و برای تعمیر و نگهداری تجهیزات الکتریکی مجوز داشته باشند. قفل کردن سوئیچ (کلید) یا تابلوی تغذیه از روشن شدن مدار توسط دیگران جلوگیری میکند. وجود برچسب کارگران دیگر را از عملکرد شما آگاه می کند.

 

 

  • عدم استفاده از جواهرات و اشیای فلزی

قبل از شروع به کار، کلیه جواهرات و اشیاء فلزی با لباس های اضافی را باید از بدن دور نمود. این چیزها در صورتی که پوشیده شوند و نزدیک به جریان های زیاد قرار بگیرند می توانند سبب سوختگی شده و در زمان انجام کار به جایی گیر کنند.

 

 

  • برنامه ریزی برای جلوگیری از سقوط

یکی از علل ایجاد جراحات، سقوط از داربست یا نردبان هاست. آسیب کارگران دیگر ممکن است بعلت سقوط تجهیزات و نخاله ها و آوار از داربست و نردبان ها باشد.

 

 

  • برگه اطلاعات ایمنی نردبان

به هنگام استفاده از نردبان برای جلوگیری از جراحات، دستورالعمل های زیر باید اجرا گردند:

  • برای جلوگیری از سرخوردن، نربان را در زاویه ایمن قرار دهید. زاویه افقی از پایه نردبان تا ساختمان باید به طول نردبان باشد. اگر راهی برای این اندازه گیری ندارید، مراحل زیر را جهت تعیین اینکه آیا نردبان در زاویه ایمن قرار دارد یا نه، اجرا کنید.

 

  • پاهایتان را در قسمت پایه نردبان قرار دهید و بازویتان را بصورت کاملا راست بکشید.

 

  • اگر شما توانستید نزدیک ترین قسمت نردبان را بدون خم کردن بازوهایتان بگیرید، نردبان تقریبا در زاویه درستی قرار گرفته است.

 

  • اگر بازوهایتان را برای گرفتن نزدیک ترین قسمت نردبان خم کنید یا در هر صورت نمی توانید به نردبان دسترسی پیدا کنید، نردبان در زاویه ایمنی قرار نگرفته است.

 

  • مطمئن شوید که پایه نردبان تکیه گاه دارد و زمین یا کف صاف و بدون شیب است. وقتی نردبان را بر روی سطح خیس، یخی با سطح لغزنده دیگر قرار میدهید خیلی مراقب باشید، ممکن است در این مورد به نگهدارنده های ویژه ای برای جلوگیری از سر خوردن و لغزیدن نیاز باشد.

 

  • توصیه های سازنده را برای استفاده مناسب اجرا کنید.

 

  • وضعیت نردبان را قبل از استفاده بررسی نمایید. برای جلوگیری از کج شدن و سقوط نردبان، اتصالات باید محکم باشند.

 

  • وقتی از نردبان های دو طرفه (تاشو) استفاده می کنید، مطمئن شوید که تراز و کاملاً باز هستند. همیشه لولا ها را محکم کنید. بر روی بالاترین پله نردبان نایستید.

 

  • وقتی از داربست استفاده می کنید، از یک نردبان برای دسترسی به سطوح بالایی آن از نردبان استفاده کنید. هرگز از بست های عرضی بالا نروید.

 

  • از نردبان های فلزی استفاده نکنید. در عوض از نردبان هایی که از فایبر گلاس ساخته شده اند، استفاده نمائید.

 

  • وقتی با نردبان و داربست کار می کنید مراقب خطوط جریان هوایی باشید.

 

 

 

  • از محیط های مرطوب و خطرات دیگر اجتناب کنید

به خاطر داشته باشید که هر خطری در شرایط مرطوب و خیس خطرناک تر خواهد شد. برای اینکه در شرایط ایمن باشید، فرض کنید که در هر موقعیت کاری رطوبت وجود دارد. حتی اگر آبی شما ندیده باشید حتی عرق می تواند شرایط مرطوبی ایجاد کند.

 

 

  • در شرایط مرطوب کار نکنید

در نواحی خیس یا مرطوب نباید بر روی مدار کار کرد یا از تجهیزات الکتریکی استفاده نمود. در صورت ضرورت، منطقه را از وجود مدار اضافی یا اشیاء آویزان پاک و سطح خیس را با تخته های چوبی باید پوشاند که بتواند منطقه را خشک نگه دارد.

کارگران و تکنسین ها باید کفش یا چکمه های پلاستیکی عایق بپوشند. وقتی سیم های تغذیه و سیم های فرعی به پریز متصل یا از آن خارج می شوند، دست ها باید کاملا خشک باشند. استفاده از محلول های تمیز کننده بر روی تجهیزات الکتریکی مجاز نیست.

 

 

  • GFCI استفاده کنید

وقتی از ابزارهای دستی و سیم های فرعی استفاده می شود، همیشه از GFCI استفاده نمائید.

 

 

  • از خطوط جریان هوایی دوری کنید

کارگران و تکنسین ها باید دقت کنند که با خطوط جریان هوایی با سیم های لخت دیگر، تماس پیدا نکنند. بیش از نیمی از مرگ های ناشی از جریان برق بعلت تماس با خطوط هوایی می باشند. وقتی در نقاط مرتفع نزدیک به خطوط هوایی کار انجام می شود، از قرار گیری در موقعیت هایی که سبب می شود فرد با خط بدون محافظ یا بدون عایق تماس پیدا کند، باید خودداری نمود. بطور کلی ، حداقل فاصله از خطوط انتقال ولتاژ بالا ۱۰ فوت می باشد.

رانندگان وسیله نقلیه همچنین باید به سیم کشی هوایی توجه داشته باشند. کامیون های زباله در شهرداری، لودرها و جرثقیل ها ممکن است با خطوط جریان هوایی تماس یابند. اگر تجهیزات و وسایط نقلیه با سیم های برق دار تماس داشته باشند، رانندگان دچار شوک خواهند شد و ممکن است کشته شوند.

اگر در این شرایط شما در وسیله نقلیه هستید، در داخل آن بمانید و از آنچه که در اطراف شما می گذرد آگاه باشید.

 

 

  • از اتصالات و سیم کشی مناسب استفاده نمائید
  • اجتناب از بار بیش از حد به مدار را متحمل بار زیاد نکنید.
  • GFCI را تست کنید .
  •  با استفاده از دکمه GFCI، Test را ماهیانه آزمایش کنید.
  • سوئیچ ها و عایق ها را بررسی کنید.
  • ابزارها و تجهیزات دیگر باید به درستی عمل کنند. مطمئن شوید که سوئیچها و قسمت های عایق دار در شرایط خوبی قرار دارند.
  • از پریزهای سه شاخه استفاده نمائید. هرگز از پریز سه شاخه اتصال به زمین که شاخه سوم آن شکسته شده است استفاده نکنید. هنگام استفاده از ابزاری که سیم سوم اتصال به زمین نیاز دارند تنها از سیم های رابط سه سیم یا سه شاخه ی اتصال به زمین و خروجی سه سوراخه باید استفاده شود. هرگز شاخه اتصال به زمین را از پریز جدا نکنید.
  • در این صورت دچار شوک خواهید شد یا دیگران را در معرض خطر قرار می دهید. اگر سیمی را بدون دو شاخه اتصال به زمین دیدید، سیم را از سرویس فورا خارج کنید.
  • از سیم های رابط بدرستی استفاده کنید.
  • اگر از سیم (رابط) فرعی باید استفاده شود، سیمی که ظرفیت کافی برای حمل جریان در ابزار مورد مصرف را دارد، انتخاب کنید. سیم با اندازه کوچکتر از حد مورد نیاز می تواند گرم شده و سبب افت در ولتاژ و توان ابزار شود.

توصیه های سازنده ابزار را برای درجه سیم مورد نیاز و طول سیم چک کنید و مطمئن شوید که عایق سالم است. برای کاهش ریسک آسیب به عایق سیم ها، از سیم های دارای عایق که با حرف hard service) S) نشانه گذاری شده اند، علاوه بر سیم های مشخص شده با حروف Jounior hard service) SJ) باید استفاده نمود.

مطمئن شوید که دو شاخه اتصال به زمین سالم بوده و در موقعیت های مرطوب، سیم ها واتصالات ضد آب بوده و برای چنین شرایطی مطلوب هستند.

 

  • سیم های تغذیه و فرعی را بررسی کنید.

 

اسم های الکتریکی طبق دستورالعمل زیر باید بطور منظم بازرسی شوند:

۱- قبل از بازرسی، سیم را از منبع تغذیه الکتریکی جدا کنید.

۲- مطمئن شوید شاخه اتصال به زمین در پریز قرار دارد.

۳- سیم را با شوینده رقیق، تمیز کنید و نسبت به وجود بریدگی، آشفتگی، خوردگی و عیب در عایق، آن را آزمایش کنید.

۴- مطمئن شوید پریز و دوشاخه آسیب ندیده باشند.

۵- برای ذخیره و نگهداری سیم آن را بصورت حلقه در آورده یا آویزان کنید. از روش های دیگر استفاده نکنید. حلقه کردن با آویزان کردن بهترین راه برای جلو گیری از تابیده شدن و بریدگی سیم می باشد.

سیم های برق برای اطمینان از اتصال دائم به زمین باید به طور منظم باید تست شوند. بدین منظور از تست کننده پیوسته به صورت زیر استفاده نمائید:

۱- یک سر کابل و tester را به شاخه زمینی در یک انتهای سیم وصل کنید.

۲- سر دوم کابل را به سوراخ سیم زمین در انتهای دیگر سیم وصل کنید.

٣- اگر tester روشن شد و یا بوق زد (بستگی به طراحی آن دارد)، سیم اتصال به زمین شاخه ها سالم است.

در غیر این صورت، سیم آسیب دیده و نباید استفاده شود.

  • سیم ها را نکشید. همیشه سیم را با دو شاخه از پریز جدا کنید.
  • از اتصال دهنده های مناسب استفاده نمائید.

از دو شاخه و پریزهایی باید استفاده شود که برای جریان و ولتاژهای مورد نیاز ، مناسب هستند. اتصالات برای جریانها و ولتاژهایی خاصی طراحی شدند چنانکه تنها با دوشاخه ها و پریزهایی ساز گار که با هم منطبق می شوند.

 شکل استاندارد پریزها و دو شاخه ها توسط انجمن ملی سازندگان وسایل الکتریکی طراحی شده است.(NEMA)

از اتصال دهنده های قفل شونده استفاده کنید.

از پریز و دوشاخه برقی نوع قفل شونده برای جلوگیری از جدا شدن آن ها از یکدیگر استفاده نمائید.

 

 

  • از ابزار آلات به درستی استفاده و نگهداری کنید

ابزار آلات قلب مهارت و هنر افراد هستند. ابزار آلات کمک می کنند که کار با بالاترین درجه کیفیت انجام شود. همچنین می توانند کارهای دیگری نیز انجام دهند یعنی می توانند باعث جراحت یا حتی مرگ شوند بنابراین باید به درستی از آن ها استفاده شود.

نگهداری مناسب ابزار و تجهیزات دیگر بسیار مهم می باشد. نگهداری نامناسب باعث خراب شدن تجهیزات شده و شرایط خطرناکی را بوجود می آورد. باید مواظب ابزارتان باشید تا بتوانند به شما کمک کنند نه اینکه باعث صدمه به شما گردند.

 

 

  • قبل از کاربرد ابزار آن ها را بازرسی کنید

ابزارها را نسبت به مواردی مانند ترک، فرورفتگی، شکستگی و آلودگی (روغن، رطوبت، کثیفی و خوردگی) بررسی کنید. ابزارهای آسیب دیده باید کنار گذاشته شوند و برچسب مناسبی بر روی آن ها چسبانده شود. این ابزارها تا زمانی که تعمیر و آزمایش نشده اند نباید استفاده شوند.

 

 

  • از ابزار سالم به درستی استفاده نمائید

ابزار آلات را برای اهدافی که در نظر گرفته شده اند، باید استفاده نمود. دستورات ایمنی و روش های عملیاتی توصیه شده توسط سازندگان را اجرا کنید. وقتی بر روی مداری کار انجام می شود از ابزارهای مناسب با دسته های عایق استفاده شود.

از این ابزارها را برای کار با مدارهای برق دار استفاده نکنید. همیشه قبل از شروع به کار با آن ها، مدار را قطع و بدون برق نمائید.

 

 

  • از ابزارتان محافظت کنید

ابزارها و سیم ها را دور از گرما، روغن و اشیاء تیز نگهدارید. این خطرات می توانند به عایق آسیب برسانند. اگر ابزار یا سیمی گرم شوند، استفاده از آن را متوقف کنید. شرایط بوجود آمده را فوراً به سوپروایزر یا مربی گزارش دهید. اگر تجهیزاتی تعمیر شده اند قبل از استفاده مطمئن شوید که از نظر ایمنی تست شده و مورد تأیید قرار گرفتند.

هرگز ابزار را با سیم آن که به برق متصل می باشد جابجا نکنید. با کشیدن دوشاخه ، سیم ها را از پریز جدا کنید نه با کشیدن سیم.

 

 

  • از ابزارهایی که دو عایق دارند، استفاده کنید

ابزارهایی الکتریکی قابل حمل از نظر تعداد موانع عایق موجود بین هادی الکتریکی در ابزار و کارگر تقسیم بندی می شوند. NEC اجازه استفاده از ابزارهای دستی را در صورتی می دهد که تنها توسط آزمایشگاه های معتبر تأیید شده باشند. تجهیزاتی که دارای دو عایق بوده و قسمت های فلزی لخت ندارند تجهیزات با عایق دوبل نامیده می شوند.

وقتی از این تجهیزات بدرستی استفاده شود، وجود دو عایق، حفاظت قابل قبولی را در مقابل شوک بدون اینکه به سیم سوم اتصال به زمین نیاز باشد بوجود می آورد. ابزارهای برقی با بدنه فلزی یا تنها با یک لایه عایق، باید سیم سوم اتصال به زمین و سه شاخه داشته باشند.

 

 

  • از شیوه های ایمنی چندگانه استفاده کنید

۔ بخاطر داشته باشید: هر مداری ممکن است بدرستی سیم کشی نشده باشد. سیم ها ممکن است با مدارهای برق دار دیگر تماس یابند. افراد دیگر ممکن است کاری انجام دهند که شما در خطر بیافتید بنابراین همه موارد احتیاطی لازم را بکار برید.

 

 

  • برای حفظ ایمنی موارد زیر را باید به کارگران آموزش داده شوند:
  • پوشیدن وسایل حفاظت فردی (PPE) مناسب

OSHA تأکید دارد که افراد با وسایل حفاظت فردی تجهیز شوند. این تجهیزات باید بر اساس استاندارد OSHA بوده و برای قسمت هایی از بدن که نیاز به حفاظت دارند و کار انجام میدهند مناسب باشند.

انواع مختلف وسایل حفاظت فردی وجود دارد، دستکش های لاستیکی، کفش ها و چکمه های عایق، موانع (شیلد) صورتی، عینک های ایمنی، کلاه کاسکت و …. وسایل حفاظت فردی به شما کمک می کنند که ایمن بمانید. این وسایل آخرین خط دفاعی بین شما و خطر هستند.

 

 

 

  • لوازم ایمنی فردی

  • کمربندهای ایمنی سیمبانی

جهت پیشگیری از سقوط کارگران از تیر و دکل های برق، باید از کمربند ایمنی و کمربندهای نجات استفاده نمود. این نوع وسیله ایمنی انفرادی از اهمیت خاصی برخوردار بوده و لذا می بایست حتما از نوع تایید شده و مطابق استاندارد انتخاب شوند.

 

 

کمربند ایمنی سیمبانی

 

شکل (۱) نمونه ای از کمربند ایمنی سیمبانی

 

نکاتی که بایستی در انتخاب طناب های نجات و کمربندهای ایمنی در نظر داشت عبارتند از:

  • کمربندهای ایمنی باید از جنس چرم محکم یا برزنت و سایر مواد مخصوص و مناسب ساخته شوند.
  • حداقل پهنای کمربند ایمنی ۱۲ سانتیمتر و حداقل ضخامت آن ۶ میلیمتر و استقامت آن در مقابل نیروی کششی برای پاره شدن نباید از ۱۱۵۰ کیلوگرم کمتر باشد.
  • طناب های کمربند باید از کنف بسیار مرغوب و یا از جنس الیاف ابریشم مصنوعی و یا مشابه ساخته شده و استقامت آن ها نباید در مقابل نیروی کششی برای پاره شدن در یک متر) کمتر از ۱۱۵۰ کیلو گرم باشد.
  • کمربندهای ایمنی و طناب های نجات باید مرتبا کنترل گردیده و در صورت مشاهده کوچکترین فرسودگی و یا زدگی تعویض شوند.

 

 

  • ركاب های سیمبانی

در شبکه های برق کارکنان اجرایی برای صعود و نزول از تیرها از ركاب ها به عنوان ابزاری انفرادی استفاده می نمایند. در این صنعت سه نوع رکاب مورد بهره برداری قرار می گیرد که عبارتند از:

 

 

رکاب سیمبانی

 

شکل (۲) کاربرد رکاب سیمبانی

 

 

الف: رکاب های تیر چوبی داسی شکل

 از این ركاب که به عنوان نوع فرانسوی هم یاد میشود برای صعود و نزول در تیرهای چوبی اشباع شده استفاده می گردد. رکاب یاد شده بیشترین مصرف را در صنعت دارد.

 

ب: ركاب های نیزه ای یا آمریکایی

 مورد مصرف این ركاب ها کمتر از نوع داسی شکل یا فرانسوی است. این رکاب دارای نوک تیزی است که به تسمه ای فولادی متصل و تسمه فوق به وسیله بندهای چرمی به ساق پا متصل می شود.

در مورد این نوع ركاب باید ذکر کرد که قطر نوک نیزه است که هیچگاه نباید از حد استاندارد کمتر شود در غیر این صورت از ضریب اطمینان آن کاسته خواهد شد. علت آن است که اغلب کاربران پس از تیز شدن نوک رکاب با استفاده از سوهان سعی در تیز کردن مجدد آن می نمایند که همین امر سبب کم شدن قطر آن می شود.

 

ج: ركاب های تیرسیمانی

 این قبیل ركاب ها به دلیل سنگین بودن و مشکلات حمل و نقل و جابه جایی از طرف کاربران مورد استقبال چندانی قرار نگرفته است. وجود پله ها در فواصل معین اینگونه تیرها نیز به کاهش کاربرد این نوع ركاب ها افزوده است.

ساختمان ركاب های تیرسیمانی به طریقی است که در قسمت تیغه ای که به تیر مماس می شود زبانه ای به صورت کشایی وجود دارد که هر چه قدر تیر باریکتر می شود فنر زبانه را کم و زیاد می نماید که وجود همین متعلقات باعث سنگینی آن گردیده است.

 

 

  • استفاده از عینک های ایمنی 

برای جلوگیری از آسیب به چشم از عینک ایمنی استفاده شود.

 

 

  • استفاده از لباس های مناسب

 لباسی که نه خیلی شل و آویزان و نه خیلی تنگ باشند. لباس های شل به گوشه ها و سطوح سخت گیر می کنند. لباس های تنگ راحت نیستند و کلافه کننده هستند.

لباس های کار مناسب یکی از ملزومات انجام کار ایمن در هر حرفه ای محسوب میشوند و به همین سبب در مقررات و آیین نامه های حفاظتی بیان شده است که کلیه کارکنانی که موظف به انجام کارهای عملی می باشند می بایست از لباس کار مناسب استفاده نمایند و کارفرمایان نیز موظفند که این نوع لباس ها را تهیه و در اختیار مجریان قرار دهند.

لباس کار می بایست با توجه به خطراتی که فرد را تهدید می کند انتخاب شود. این خطرات ممکن است منشاء فیزیکی، مکانیکی، شیمیایی و الکتریکی داشته باشد.

 

  • مهار و محکم کردن موی های شل 

موها به طریقی باید پوشانده شوند که با کار با ایمنی تداخل نکنند.

 

 

  • استفاده از کفش های ایمنی مناسب 

کفش ها یا چکمه هایی که برای کارهای الکتریکی تأیید شدند، باید استفاده نمود. (کفش کتانی (کفش تنیس) افراد را از خطرات الکتریکی محافظت نمی کنند). اگر خطرات غیرالکتریکی وجود دارند (وجود میخ در کف، اشیاء سنگین و …) از پاپوش هایی که برای حفاظت در مقابل اینگونه خطرات در نظر گرفته شد، استفاده گردد (مانند کفش فولادی).

 

 

  • استفاده از کلاه کلاسک سخت از کلاه کلاسک سخت (کلاه ایمنی) برای حفاظت از سر در مقابل ضربه و سقوط اشیاء باید استفاده شود. کلاه کاسکت برای حفاظت مناسب باید دارای لبه جلویی باشد.

 

 

  • استفاده از حفاظت کننده های شنوایی (گوشی ها) 

برای جلوگیری از افت شنوایی در مناطقی که سروصدا وجو دارد، از گوش های حفاظتی باید استفاده نمود.

اجرای دستورالعمل ها به افراد باید دستورالعمل های سازندگان را برای تمیز کردن و نگهداری وسایل حفاظت فردی اجرا نمایند.

 

 

  • برگه اطلاعات تجهیزات حفاظت فردی

PPE آخرین خط دفاعی در مقابل خطرات کارگاهی است. OSHA، وسایل حفاظت فردی را بعنوان “وسایلی برای چشم ها، صورت، سروپا و دست ها، لباس حفاظتی، دستگاه های تنفسی سپر های حفاظتی ” تعریف می کند. بسیاری از مقررات OSHA بیان می کنند که تجهیزات حفاظت فردی باید از استاندارد ANSI برخوردار باشند.

 

 

  • حفاظ سر

OSHA ضروری میداند در صورتی که به علت سوختگی های الکتریکی با سقوط اشیاء ، ریسک جراحت به سر وجود دارد، از کلاه ایمنی استفاده شود.

آیا همه کلاه ها مشابه هم هستند؟

خیر، برای هر شغلی کلاه کاسک مناسب آن وجود دارد. کلاه کاسکهای مطلوب برای کارهای الکتریکی از ۱۹۹۷ ساخته شده اند و با درجه E نشانه گذاری شدند. کلاه کاسکهای ساخته شده قبل از ۱۹۹۷ با درجه B مشخص شده اند. این علامت ها بر روی برچسب در داخل یا بر روی هلمت (helmet) چسبانده می شوند. کلاه های جدید همچنین با نوع ۱ یا ۲ نشانه گذاری شدند. کلاه کاسک نوع ۱ افراد را از ضربات وارده بر بالای سر و نوع ۲ از ضربات وارده بر بالا و جوانب سر محافظت می کند.

 

 

  • چگونه می توان کلاه ایمنی پوشید و از آن مراقبت نمود؟

همیشه کلاهی را باید پوشید که دارای لبه جلویی باشد. (کلاه ها با چنین شرایطی، آزمایش می شوند). اگر کلاهی متفاوت از این نوع استفاده شود فرد کاملاً محافظت نخواهد شد. کلاه باید بدون هیچگونه فشردگی کاملاً متناسب با سر باشد. بر اساس دستورالعمل سازنده، باید کلاه ایمنی را بطور منظم بازرسی و آن را نسبت به شکستگی، فرورفتگی، سائیده شدن، کنده شدن نوار داخلی و … بررسی نمود. وجود هر یک از این شرایط می توانند میزان حفاظت کنندگی کلاه را کاهش دهند. تنها از دترجنت (پاک کننده های) ملایم و آب برای تمیز کردن باید استفاده نمود. پاک کننده های شیمیایی باعث آسیب به کلاه می شوند.

هرگز چیزی (مانند کیف پول) را در قسمت بالایی داخل کلاه تان در حالی که آن را بر سر دارید، انباشته نکنید. فضای بین یراق داخلی و بالای کلاه باید برای حفظ سر خالی باشد. برچسب ها را بر روی کلاه قرار ندهید (چسب باعث ضعیف شدن هلمت میشود) و کلاه را از نور مستقیم خورشید دور نگهدارید.

تنظیم کلاه ایمنی بر روی سر با توجه به اندازه دور سر با استفاده از نوار تنظیم که در پشت کلاه و قسمت داخلی آن قرار دارد صورت می گیرد

لازم بذکر است از آنجائی که هرگونه دستکاری بر روی کلاه می تواند از اثربخشی آن بکاهد، انجام هر گونه رنگ کاری، درج مشخصات، الصاق هر گونه برچسب، کنده کاری و موارد مشابه بر روی کلاه مجاز نمی باشد.

معمولاً کلاه های ایمنی بر اساس اندازه دور سر افراد استفاده کننده در سه اندازه استاندارد ساخته می شود که عبارتند از: ۵۵ سانتیمتر با سایز کوچک، ۵۵ تا ۵۸ یا سایز متوسط و ۵۹ سانتیمتر و بیشتر با سایز بزرگ.

 

 

  • دستکش های حفاظتی

بر اساس آمارهای ارائه شده توسط وزارت کار و امور اجتماعی مهمترین بخش بدن از نظر جراحت پذیری در محیطهای کار ناحیه دست و بازو می باشد. دستکش های کار وسایلی هستند که در هنگام کار دست انسان را در مقابل خطرات متنوع حفاظت می نماید با توجه به اهمیت این وسیله ایمنی انفرادی رعایت موارد زیر در انتخاب و استفاده از آن ها حائز اهمیت می باشد:

  • دستکش های ایمنی باید طوری انتخاب شوند که ناحیه دست را از خطرات احتمالی ناشی از کار محافظت ورد کرده و در عین حال هیچ گونه ناراحتی و محدودیت برای دست ایجاد نکند.

بها  اشخاصی که با برق سرو کار دارند باید از انواع دستکش های عایق که درجه عایق الکتریسیته بودن آن هامناسب با ولتاژ مورد نظر باشد استفاده نمایند.

 

  • برای بالا رفتن از تیرهای سیمانی و چوبی می بایست از دستکش های کف چرمی با پشت برزنتی استفاده نمود. برای تیرهای فولادی و دکل های فلزی انواع آجدار پیشنهاد می شود که از لیز خوردن دست جلوگیری به عمل آورد.

 

 

لوازم ایمنی در برق

شکل (۳) برخی از لوازم ایمنی در برق

 

 

  • محافظ پا

وقتی ریسک آسیب به پا به علت وجود اشیاء تیز یا سقوط و یا خطرات الکتریکی وجود دارد کارگران باید کفش های حفاظتی بپوشند. برای تمیز کردن و نگهداری پاپوش ها همیشه دستورات سازنده باید اجرا گردند. همچنین باید بخاطر داشت که بریدگی ها، سوراخها، پوسیدگی کن و آسیب های دیگر می توانند میزان محافظت کنندگی را کاهش دهند.

 

 

  • چگونه می توان کفش های ایمنی مناسب انتخاب کرد؟

کفش های ایمنی باید مورد تأیید ANSI باشد. کدهای مورد تأیید ANSI معمولا بر روی زبانه داخلی کفش یا چکمه حک یا چاپ شده است.

اگر کفشی برای کار الکتریکی مناسب باشد با حروف EH علامت گذاری شده است. توجه کنید که کفش ساخته شده از چرم برای محافظت در مقابل خطرات الکتریکی باید خشک نگهداری شود حتی اگر علامت EH را داشته باشد.

 

 

  • برای خطرات غیر الکتریکی چه کفشی وجود دارد؟

همه کفش های مورد تأیید ANSI در قسمت جلویی دارای محافظ انگشت (پنجۀ حفاظتی) هستند و از ضربه و فشرده شدن جلوگیری می کنند. اما نوع و میزان محافظت کنندگی همیشه یکسان نیست. کفش های گوناگون به طرق مختلف از افراد محافظت می کنند. برچسب محصول را بررسی نمائید یا با سازنده جهت اطمینان از اینکه شما را از خطری که با آن مواجه هستید، محافظت می کند، مشورت کنید.

 

 

مقالات مرتبط